In 1980 vestigde Marianne Fontein zich in Rotterdam en bezocht er de
Academie van Beeldende Kunsten. Sinds 1985 is zij werkzaam als beeldend kunstenaar en heeft een atelier in een oud fabriekspand, gelegen in de haven.

In haar werk, dat uit tekeningen en beelden bestaat, verbeeldt zij niet alleen de indrukken die ze opgedaan heeft tijdens haar reizen naar o.a. Egypte, Oezbekistan en China, maar ook wat zij dichtbij in haar woonplaats Rotterdam ziet. Inspiratiebronnen zijn onder meer gebouwen en schepen in de Rotterdamse haven en islamitische architectuur. Met foto's legt ze vast wat haar raakt.

De ruimtelijke werken bestaan meestal uit verschillende materialen.
Als basismateriaal gebruikt Marianne vaak multiplex, in combinatie met ijzerwaren en gebruiksvoorwerpen. Deze voorwerpen zijn alledaags, maar hebben een uitgesproken vorm, die allerlei associaties oproepen. In de serie Schepen zijn het deurvastzetters, draadbollen, regenpijpbeschermers, tuinharkjes, ijslepels etc, die werktuigen op schepen verbeelden.

Sinds kort maakt ze ook boa’s, gemaakt van kippengaas en geplastificeerde foto’s.

Marianne’s tekeningen zijn veelal schetsontwerpen voor de beelden die zij maakt. Al tekenend ontwikkelt zij haar ideeën. Daarnaast zijn er tekeningen die zelfstandige werken zijn geworden. In die tekeningen speelt de herhaling van een vorm een grote rol.

Op een aantal recente scheepsmodellen zijn patronen geschilderd, geïnspireerd op Dazzle Painting. Een vorm van camouflagebeschildering die de Engelse kunstenaar Norman Wilkinson bedacht voor schepen tijdens de Eerste Wereld Oorlog, met als specifiek doel: de waarneming van koers, snelheid en afstand van die schepen vanuit Duitse onderzeeboten te bemoeilijken.